Mantı…

Bir yerlerde bir zamanlar yazdığım bir yazı üzerine okurlardan birisi giriş, gelişme ve bitiş bölümü birbirinden kopuk olmuş, ne demek istendiği pek anlaşılmıyor gibi bir şeyler yazmıştı. Lisedeki edebiyat derslerini ve kompozisyon yazma çalışmalarını anımsatmıştı bana bu geri besleme. Değişik yerlerde değişik zamanlarda yazdıklarım hakkında iyi kötü geri beslemeler değişik kanallardan gelir ve hepsi hafızamda bir yerlere gider. Söz konusu geri besleme de yerine gitmeden önce dönüp yazıya tekrar göz atmıştım; ne demek istendiği çok açıktı yazıda ve bölümler de kopuk değildi. Gene de, okur daha iyi bilir deyip geçmiştim!

Hiç bir yazıma bir şey demek, bir mesaj vermek amacıyla başlamadım, Ticari bir kaygı da yok. Durursun, durursun, birden yazasın gelir. Yalnız, o “durma” eylemini “öküzün trene bakması” eylemi ile karıştırmamakta yarar olduğunu belirtmek istiyorum.  Yazı, başladıktan sonra  kendiliğinden yolunu bulur, akar, gider ve biter. Bilmiyorum yazının kendisi diyecek mi demeyecek mi bir şey?

kayseri mantısı 1Gelelim yazıya başlık olan Mantı konusuna. Mantı deyince ülkemizde ilk akla gelen Kayseri olur. Kayseri’de birbirine yakın türde değişik mantılar yapılmakla birlikte Kayseri mantısı deyince ilk akla gelen küçük bükülenidir. Çok küçük bükülür bu tür Kayseri mantısı. Bir kaşık dolusunun 20-30 tane hatta daha fazla olması gerektiği söylenir ki yalan da değildir hani. Kayseri’ye gidenler bilir; orada mantı  çorbası da denir ve yemeğin başında da yenir. İsteyen ana yemek olarak da yer tabii, mantı bu!. Sarımsaklı yoğurt ayrı gelir çoğunlukla. Mantı çorbası sulucadır ve suyu da salçalıdır. kayseri mantısıÜstüne arzuya göre yoğurt, sumak, kekik, nane, karabiber, pul biber eklenir.

Çok zordur Kayseri mantısı yapmak. O küçücük bohçaların her birisinin içine kıymalı harcı koymak ve sonra bohçaları tek tek kapatmak benim diyen kadının harcı değildir. Ama işte yapıyor Kayseri’li kadınlarımız, ellerine sağlık.

Mantı bizim ailenin de uzmanlık alanına giren yemeklerden birisidir. Çocukken, gençken, ve evlendikten sonra evimizde düzenli olarak mantı yapıldı, yapılmaya da devam ediliyor. Bu yüzden, Kayseri hariç, asla ev dışında mantı yemedim. Nasıl yapılırsa yapılsın, ev dışında yapılan mantının evde yapılanla aşık atması söz konusu değildir!

Mantı sadece Kayseri mantısından ibaret değildir. Bir sürü değişik tipi var ülkemizin değişik yörelerinde pişirilen. Bizim evde pişirilen mantı da Kayseri mantısı tipi değil.  Anne tarafımız Kayseri’ye komşu olan Yozgat’tan. (Yozgat, testi kebabı ile de ünlüdür) Yıllardır yapıp yediğimiz bu mantı türünün yanında, çok sevmeme rağmen Kayseri mantısı 2 . sırada yer alır.  Bizim mantı bir kaşığa 2 veya 3 tane gelecek büyüklükte bükülür. Kendi suyunda pişirilir (salça vb eklenmez). Tabağa da hafifçe sulu alınır. Sonra üstüne sarımsaklı yoğurt, onun da üzerine tereyağında ezilmiş salça ve domates (kızdırılmış) sosu (kırmızı biber salçası da eklenebilir), ve baharatlar eklenir : kekik, nane, sumak, karabiber, pul biber. Tabağın dumanı tüter durumdadır.  Annem de mantıyı böyle yapardı, eşim de böyle yapar, onun annesi de… Bu da böyle bir tür işte. Aşağıdaki, bizde yapılan mantı. Yoğurt, sos ve baharatları da üstünde.

Bizim mantı

Buraya kadar iyi, güzel de, alışkanlıklar bazan kötüdür. Ön yargılara, saplantılara, giderek hastalıklara dönüşürler de farkına bile varmayız.  Ölüme neden olan alışkanlıklar bile var; ancak uyuşturucu, sigara, ve aşırı alkollü içki tüketiminden bahsetmiyorum.

Reklamlar

About Selçuk Aytimur

Yolun yarısını geçeli çok olmakla birlikte, bana hiç öyle gelmiyor daha
Bu yazı Yemek içinde yayınlandı ve , , , , , , , , , , , , , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

4 Responses to Mantı…

  1. Hasan Baltalar dedi ki:

    Selçuk Bey, keyifli yazınız 8 yılımın geçtiği Kayseri’den bir anımı hatırlattı.

    Yataş’ta planlama müdürü iken diğer bir müdür arkadaşımız sıkıntısı nedeniyle doktora gidince, mantı yasaklanmıştı kendisine. Arkadaşımız doktora bunun mümkün olmadığını söyleyip, “belki yanındaki ekmekten vazgeçebilirim” diye eklemesi üzerine, doktordan fırça yediğini anlatmıştı.

    Kayseri’de mantıyı bir de ekmekle yerler yani. 🙂

    Selamlar

  2. Alper Günay dedi ki:

    Rus pelmeni ve Gürcü khinjkali de müthiştir.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s